متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سیف فرغانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هلال حسن به عهد رخ تو یافت کمال
۲
که هم جمال جهانی و هم جهان جمال
۳
ز روی پرده برافگن که خلق را عید است
۴
هلال ابروی تو همچو غرهٔ شوال
۵
محیط لطف چو دریا مدام در موج است
۶
میان دایرهٔ روی تو ز نقطهٔ خال
۷
رخ تو بر طبق روی تو بدان ماند
۸
که بر رخ گل سرخ است روی لالهٔ آل
۹
ز نور چهرهٔ تو پرتوی مه و خورشید
۱۰
ز قوس ابروی تو گوشه‌ای کمان هلال
۱۱
به پیش تست مکدر چو سیل و تیره چو زنگ
۱۲
به روشنی اگر آیینه باشد آب زلال
۱۳
ز خرقه‌ها بدر آیند چون کند تاثیر
۱۴
شراب عشق تو در صوفیان صاحب حال
۱۵
به وصف آن دهن و لب کجا بود قدرت
۱۶
مرا که لکنت عجز است در زبان مقال
۱۷
گدای کوی توام کی بود چو من درویش
۱۸
به نزد چون تو توانگر عزیز همچون مال
۱۹
ز شاخ بید کجا بادزن کند سلطان
۲۰
وگرچه مروحه گردان ترک اوست شمال
۲۱
چو کوزه ز آب وصالت دهان من پر کن
۲۲
به قطره‌ای دو که لب خشک مانده‌ام چو سفال
۲۳
رخ تو دید و بنالید سیف فرغانی
۲۴
چو گل شکفت مگو عندلیب را که منال
۲۵
بیا که در شب هجران تو بسی دیدیم
۲۶
«جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال»
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.