متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر که را با خط سبزت سر سودا باشد
۲
پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد
۳
من چو از خاک لحد لاله صفت برخیزم
۴
داغ سودای توام سر سویدا باشد
۵
تو خود ای گوهر یک دانه کجایی آخر
۶
کز غمت دیده مردم همه دریا باشد
۷
از بن هر مژه‌ام آب روان است بیا
۸
اگرت میل لب جوی و تماشا باشد
۹
چون گل و می دمی از پرده برون آی و درآ
۱۰
که دگرباره ملاقات نه پیدا باشد
۱۱
ظل ممدود خم زلف توام بر سر باد
۱۲
کاندر این سایه قرار دل شیدا باشد
۱۳
چشمت از ناز به حافظ نکند میل آری
۱۴
سرگرانی صفت نرگس رعنا باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.