متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد
۲
دل رمیده ما را رفیق و مونس شد
۳
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
۴
به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد
۵
به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا
۶
فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد
۷
به صدر مصطبه‌ام می‌نشاند اکنون دوست
۸
گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد
۹
خیال آب خضر بست و جام اسکندر
۱۰
به جرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد
۱۱
طربسرای محبت کنون شود معمور
۱۲
که طاق ابروی یار منش مهندس شد
۱۳
لب از ترشح می پاک کن برای خدا
۱۴
که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد
۱۵
کرشمه تو شرابی به عاشقان پیمود
۱۶
که علم بی‌خبر افتاد و عقل بی‌حس شد
۱۷
چو زر عزیز وجود است نظم من آری
۱۸
قبول دولتیان کیمیای این مس شد
۱۹
ز راه میکده یاران عنان بگردانید
۲۰
چرا که حافظ از این راه رفت و مفلس شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.