متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
۲
از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد
۳
صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست
۴
باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد
۵
شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب
۶
باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد
۷
مغبچه‌ای می‌گذشت راهزن دین و دل
۸
در پی آن آشنا از همه بیگانه شد
۹
آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت
۱۰
چهره خندان شمع آفت پروانه شد
۱۱
گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشت
۱۲
قطره باران ما گوهر یک دانه شد
۱۳
نرگس ساقی بخواند آیت افسونگری
۱۴
حلقه اوراد ما مجلس افسانه شد
۱۵
منزل حافظ کنون بارگه پادشاست
۱۶
دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.