متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما
۲
آماده شد بلای دل دردمند ما
۳
ما مهر از آن پسر سر مویی نمی‌بریم
۴
برند اگر به خنجر کین بندبند ما
۵
تا چشم خود به دورهٔ ساقی گشاده‌ایم
۶
دور زمانه چشم ببست از گزند ما
۷
گفتم که نوش‌داروی عشاق خسته چیست
۸
گفتا تبسمی ز لب نوش‌خند ما
۹
شیرین لبان به خون دل خود تپیده‌اند
۱۰
در صیدگاه خسرو گل‌گون سمند ما
۱۱
تسبیح شیخ حلقهٔ زنار می‌شود
۱۲
گر جلوه‌گر شود بت مشکین کمند ما
۱۳
یا رب مباد چشم بد آن چشم مست را
۱۴
کز دست برد هوش دل هوشمند ما
۱۵
از چشم روزگار ستانیم داد خویش
۱۶
گر دانه‌های خاک تو گردد سپند ما
۱۷
بگشا به خنده غنچه میگون خویش را
۱۸
تا مدعی خموش نشیند ز پندما
۱۹
ما را پسند کرده فروغی ز بهر جود
۲۰
تا شد پسند خاطر مشکل پسند ما
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.