متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
۲
هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد
۳
برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز
۴
که سلیمان گل از باد هوا بازآمد
۵
عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
۶
تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد
۷
مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من
۸
کان بت ماه رخ از راه وفا بازآمد
۹
لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح
۱۰
داغ دل بود به امید دوا بازآمد
۱۱
چشم من در ره این قافله راه بماند
۱۲
تا به گوش دلم آواز درا بازآمد
۱۳
گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست
۱۴
لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.