متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۹۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
حور تویی، بوستان بهشت برین است
۲
باده به من ده که سلسبیل همین است
۳
حادثه‌ها را ز چشم مست تو بیند
۴
بر سر هر کس که چشم حادثه بین است
۵
کس نستاند به هیچ نافهٔ چین را
۶
تا سر زلف تو سر به سر همه چین است
۷
تا که دو زلف تو بر یسار و یمین است
۸
چشم دو عالم بدان یسار و یمین است
۹
زلف گره‌گیر خود بین که بدانی
۱۰
کارگشای دل اسیر من این است
۱۱
از دم تیر بلا کجا بگریزم
۱۲
کز همه سو ترک غمزه‌ات به کمین است
۱۳
تا تو سوار سمند برق عنانی
۱۴
خرمن مه در میان خانه زین است
۱۵
کی کرمت نگذرد ز بنده عاصی
۱۶
چون صفت خواجهٔ کریم چنین است
۱۷
زخم درونم چگونه چاره پذیرد
۱۸
تا سر و کارم بدان لب نمکین است
۱۹
راز نهان مرا ز پرده عیان ساخت
۲۰
شوخ پری پیکری که پرده نشین است
۲۱
چشم من و دور جام باده رنگین
۲۲
تا که سپهر دو رنگ بر سر کین است
۲۳
دورهٔ ساقی مدام باد که خوش گفت
۲۴
دور خوشی دور شاه ناصر دین است
۲۵
بستهٔ او هر چه در کنار و میان است
۲۶
بندهٔ او هر که در زمان و زمین است
۲۷
تاج و نگین دور از او مباد فروغی
۲۸
تا که نشان در جهان ز تاج و نگین است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: باده; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.