متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
درد جانان عین درمان است گویی نیست هست
۲
رنج عشق آسایش جا است گویی نیست هست
۳
عشق سرگرم عتاب و عشق ما زان در عذاب
۴
صبح محشر شام هجران است گویی نیست هست
۵
مشرق خورشید خوبی مطلع انوار عشق
۶
هر دو زان چاک گریبان است گویی نیست هست
۷
چشم ساقی مست خواب و چنگ مطرب بر رباب
۸
دور دور می پرستان است گویی نیست هست
۹
غمزهٔ پنهان ساقی جلوهٔ پیدای جام
۱۰
فتنهٔ پیدا و پنهان است گویی نیست هست
۱۱
صولجانش عنبرین زلف است در میدان من
۱۲
گوی آن سیمین زنخدان است گویی نیست هست
۱۳
رفته رفته خطش اقلیم صباحت را گرفت
۱۴
مور را فر سلیمان است گویی نیست هست
۱۵
تا صبا شیرازهٔ زلفش ز یکدیگر گسست
۱۶
دفتر دل‌ها پریشان است گویی نیست هست
۱۷
دیده تا چشم فروغی جلوهٔ رخسار دوست
۱۸
منکر خورشید رخشان است گویی نیست هست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.