متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۴۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل در اندیشهٔ آن زلف گره گیر افتاد
۲
عاقلان مژده که دیوانه به زنجیر افتاد
۳
خواجه هی منع من از باده‌پرستی تا کی
۴
چه کند بنده که در پنجهٔ تقدیر افتاد
۵
دامنش را ز پی شکوه گرفتم روزی
۶
که زبان از سخن و نطق ز تقریر افتاد
۷
گفتم از مسالهٔ عشق نویسم شرحی
۸
هم ز کف‌نامه و هم خامه ز تحریر افتاد
۹
دلبر آمد پی تعمیر دل ویرانم
۱۰
لیکن آن وقت که این خانه ز تعمیر افتاد
۱۱
نامی از جلوهٔ خورشید جهان آرا نیست
۱۲
گوییا پرده از آن حسن جهان گیر افتاد
۱۳
پری از شرم تو از چشم بشر پنهان شد
۱۴
قمر از رشک تو از بام فلک زیر افتاد
۱۵
دل ز گیسوی تو بگسست و به ابرو پیوست
۱۶
کار زنجیری عشق تو به شمشیر افتاد
۱۷
بس که بر نالهٔ دل گوش ندادی آخر
۱۸
هم دل از نالهٔ و هم ناله ز تاثیر افتاد
۱۹
گفت زودت کشم آن شوخ فروغی و نکشت
۲۰
تا چه کردم که چنین کار به تاخیر افتاد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.