متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۵۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
همان که چشم تو را طرز دل‌ربایی داد
۲
دل مرا به نگاه تو آشنایی داد
۳
پس از شکستن دل کام دادی‌ام آری
۴
به تن درست نباید که مومیایی داد
۵
به یاد شمع رخت آهی از دلم سر زد
۶
که در دل شب تاریک روشنایی داد
۷
نهاد عمر من آن روز زد به کوتاهی
۸
که کام بوالهوسان زلفت از رسایی داد
۹
چه شاهدی تو که زاهد به یک کرشمهٔ تو
۱۰
متاع تقوی و کالای پارسایی داد
۱۱
کجا به شاهی کونین سر فرود آرد
۱۲
کسی که عشق تواش منصب گدایی داد
۱۳
اگر نه با تو یک پرده‌اش فلک پرورد
۱۴
پس از برای چه گل بوی بی وفایی داد
۱۵
چنان ز زلف تو مرغ دلم به دام افتاد
۱۶
که گر بمیرد نتوانمش رهایی داد
۱۷
سزای من که دمی خرم از وصال شدم
۱۸
هزار مرتبه عشق از غم جدایی داد
۱۹
به صیدگاه محبت دل فروغی را
۲۰
غزال چشم تو ذوق غزل سرایی داد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.