متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۹۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر که در عشق چو من عاجز مضطر باشد
۲
جای رحم است بر او گر همه کافر باشد
۳
قاتلی خون مرا ریخت که مقتولش را
۴
باز بر سر هوس ضربت دیگر باشد
۵
گر صبا دم زند از مشک ختن عین خطاست
۶
با دماغی که از آن طره معطر باشد
۷
من ندانم که لب از وصف لبش بربندم
۸
سخن قند همان به که مکرر باشد
۹
مشت خاکم ز لحد رقص کنان برخیزد
۱۰
وعده وصلش اگر در صف محشر باشد
۱۱
پر کند سیل سرشکم ز میان بنیادش
۱۲
گر میان من و او سد سکندر باشد
۱۳
خم آن طرهٔ مشکین و دل مسکینم
۱۴
مثل شهپر شاهین و کبوتر باشد
۱۵
واقف از حال پراکنده‌دلان دانی کیست
۱۶
دل جمعی که در آن جعد معنبر باشد
۱۷
گر تو در مجلس فردوس نباشی ساقی
۱۸
می ننوشم اگر از چشمهٔ کوثر باشد
۱۹
در ره عشق اگر بخت فروغی این است
۲۰
یار باید که جفاکار و ستمگر باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.