غزل شمارهٔ ۲۰۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود
۲
گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود
۳
ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی
۴
آنچه در مذهب ارباب طریقت نبود
۵
خیره آن دیده که آبش نبرد گریه عشق
۶
تیره آن دل که در او شمع محبت نبود
۷
دولت از مرغ همایون طلب و سایه او
۸
زان که با زاغ و زغن شهپر دولت نبود
۹
گر مدد خواستم از پیر مغان عیب مکن
۱۰
شیخ ما گفت که در صومعه همت نبود
۱۱
چون طهارت نبود کعبه و بتخانه یکیست
۱۲
نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود
۱۳
حافظا علم و ادب ورز که در مجلس شاه
۱۴
هر که را نیست ادب لایق صحبت نبود