متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عبید زاکانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۹۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مبارکست نظر بر تو بامداد پگاه
۲
چه نیکبخت کسی کش به روی تست نگاه
۳
زهی طراوت رخ چشم بد ز روی تو دور
۴
زهی حلاوت لب لااله الالله
۵
خطاب سرو به قد تو : خادم و عبید
۶
حدیث گل بر روی تو : عبده و فداه
۷
به زلف پرشکنت رشتهٔ امید دراز
۸
ز سرو ناز قدت دست آرزو کوتاه
۹
کرشمه میکنی و عقل میشود حیران
۱۰
به راه میروی و خلق میروند از راه
۱۱
خوشا که زلف تو گیرم به خواب خوش هرشب
۱۲
خوشا که روی تو بینم به کام دل هر ماه
۱۳
به پیش قاضی عشاق در قضیهٔ عشق
۱۴
عبید را رخ زرد است و اشگ سرخ گواه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.