شمارهٔ ۱۰ - در عبرت
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای عبید این گل صد برگ بر اطراف چمن
۲
هیچ دانی که سحرگاه چرا می‌خندد
۳
با وجود گره غنچهٔ و تنگی دل او
۴
حکمتی هست نه از باد هوا می‌خندد
۵
چون ثبات فلک و کار جهان می‌بیند
۶
به بقای خود و بر غفلت ما می‌خندد