غزل شمارهٔ ۲۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار
۲
وز او به عاشق بی‌دل خبر دریغ مدار
۳
به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل
۴
نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار
۵
حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی
۶
کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار
۷
جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
۸
ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار
۹
کنون که چشمه قند است لعل نوشینت
۱۰
سخن بگوی و ز طوطی شکر دریغ مدار
۱۱
مکارم تو به آفاق می‌برد شاعر
۱۲
از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار
۱۳
چو ذکر خیر طلب می‌کنی سخن این است
۱۴
که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار
۱۵
غبار غم برود حال خوش شود حافظ
۱۶
تو آب دیده از این رهگذر دریغ مدار