شمارهٔ ۱۱۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
۲
و یا چون برکشیده تیغ پیش آفتابستی
۳
بیا کی گویی: اندر جام مانند گلابستی
۴
به خوشی گویی: اندر دیدهٔ بی‌خواب خوابستی
۵
سحابستی قدح گویی و می قطرهٔ سحابستی
۶
طرب، گویی، که اندر دل دعای مستجابستی
۷
اگر می نیستی، یکسر همه دل ها خرابستی
۸
اگر در کالبد جان را ندیدستی، شرابستی
۹
اگر این می به ابر اندر، به چنگال عقابستی
۱۰
ازان تا ناکسان هرگز نخوردندی صوابستی