متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شهریار · گزیدهٔ غزلیات

غزل شمارهٔ ۸ - در راه زندگانی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را
۲
نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را
۳
کنون با بار پیری آرزومندم که برگردم
۴
به دنبال جوانی کوره راه زندگانی را
۵
به یاد یار دیرین کاروان گم کرده رامانم
۶
که شب در خواب بیند همرهان کاروانی را
۷
بهاری بود و ما را هم شبابی و شکر خوابی
۸
چه غفلت داشتیم ای گل شبیخون جوانی را
۹
چه بیداری تلخی بود از خواب خوش مستی
۱۰
که در کامم به زهرآلود شهد شادمانی را
۱۱
سخن با من نمی گوئی الا ای همزبان دل
۱۲
خدایا با که گویم شکوه بی همزبانی را
۱۳
نسیم زلف جانان کو که چون برگ خزان دیده
۱۴
به پای سرو خود دارم هوای جانفشانی را
۱۵
به چشم آسمانی گردشی داری بلای جان
۱۶
خدا را بر مگردان این بلای آسمانی را
۱۷
نمیری شهریار از شعر شیرین روان گفتن
۱۸
که از آب بقا جویند عمر جاودانی را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.