متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شهریار · گزیدهٔ غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مه من هنوز عشقت دل من فکار دارد
۲
تو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
۳
نه بلای جان عاشق شب هجرتست تنها
۴
که وصال هم بلای شب انتظار دارد
۵
تو که از می جوانی همه سرخوشی چه دانی
۶
که شراب ناامیدی چقدر خمار دارد
۷
نه به خود گرفته خسرو پی آهوان ار من
۸
که کمند زلف شیرین هوس شکار دارد
۹
مژه سوزن رفو کن نخ او ز تار مو کن
۱۰
که هنوز وصله دل دو سه بخیه کار دارد
۱۱
دل چون شکسته سازم ز گذشته های شیرین
۱۲
چه ترانه های ه محزون که به یادگار دارد
۱۳
غم روزگار گو رو پی کار خود که ما را
۱۴
غم یار بی خیال غم روزگار دارد
۱۵
گل آرزوی من بین که خزان جاودانیست
۱۶
چه غم از خزان آن گل که ز پی بهار دارد
۱۷
دل چون تنور خواهد سخنان پخته لیکن
۱۸
نه همه تنور سوز دل شهریار دارد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.