متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۸۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای گشته ز تو خندان بستان و گل رعنا
۲
پیوسته چنین بادا چون شیر و شکر با ما
۳
ای چرخ تو را بنده وی خلق ز تو زنده
۴
احسنت زهی خوابی شاباش زهی زیبا
۵
دریای جمال تو چون موج زند ناگه
۶
پرگنج شود پستی فردوس شود بالا
۷
هر سوی که روی آری در پیش تو گل روید
۸
هر جا که روی آیی فرشت همه زر بادا
۹
وان دم که ز بدخویی دشنام و جفا گویی
۱۰
می‌گو که جفای تو حلواست همه حلوا
۱۱
گر چه دل سنگستش بنگر که چه رنگستش
۱۲
کز مشعله ننگستش وز رنگ گل حمرا
۱۳
یا رب دل بازش ده صد عمر درازش ده
۱۴
فخرش ده و نازش ده تا فخر بود ما را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.