غزل شمارهٔ ۸۹ - زیان شهرت
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم
۲
به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم
۳
چو مردم از تن و جان وارهاندم از زندان
۴
به عشق زنده شوم جاودان به جان مانم
۵
به مرگ زنده شدن هم حکایتی است عجیب
۶
اگر غلط نکنم خود به جاودان مانم
۷
در آشیانه طوبا نماندم از سرناز
۸
نه خاکیم که به زندان خاک دان مانم
۹
ز جویبار محبت چشیدم آب حیات
۱۰
که چون همیشه بهار ایمن از خزان مانم
۱۱
چه سال ها که خزیدم به کنج تنهایی
۱۲
که گنج باشم و بی نام و بی نشان مانم
۱۳
دریچه های شبستان به مهر و مه بستم
۱۴
بدان امید که از چشم بد نهان مانم
۱۵
به امن خلوت من تاخت شهرت و نگذاشت
۱۶
که از رفیق زیانکار در امان مانم
۱۷
به شمع صبحدم شهریار و قرآنش
۱۸
کزین ترانه به مرغان صبح خوان مانم