شمارهٔ ۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آمد آن حور و دست من بربست
۲
زده استادوار نیش به دست
۳
زنخ او به دست بگرفتم
۴
چون رگ دست من ز نیش بخست
۵
گفت هشیار باش و آهسته
۶
دست هر جا مزن چون مردم مست
۷
گفتمش گر به دست بگرفتم
۸
زنخ سادهٔ تو عذرم هست
۹
زان که هنگام رگ زدن شرطست
۱۰
گوی سیمین گرفتن اندر دست