شمارهٔ ۷۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با دلی رفته به استسقا
۲
که معاصیش هیچ غم نکند
۳
با چنین دل چه جای بارانست
۴
کابر بر تو کمیز هم نکند
۵
با همه خلق جهان گر چه از آن
۶
بیشتر بی‌ره و کمتر به رهند
۷
تو چنان زی که بمیری برهی
۸
نه چنان چون تو بمیری برهند