شمارهٔ ۷۴ - در هجای «معجزی» شاعر
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
معجزی خود ز معجز ادبار
۲
نزد هر زیرکی کم از خر بود
۳
خود همه کس برو همی خندید
۴
زان که عقلش ز جهل کمتر بود
۵
زین چنین کون دریده مادر و زن
۶
ریشخندش نیز درخور بود