شمارهٔ ۸۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کسی کز کار قلاشی برو بعضی عیان گردد
۲
گمان او یقین گردد یقین او گمان گردد
۳
نشانی باشد آنکس را در آن دیده که هر ساعت
۴
نشان بی‌نشانی را نشان او نشان گردد
۵
به گاه دیدن از دیدن به گاه گفتن از گفتن
۶
چو کوران بی‌بصر گردد چو گنگان بی‌زبان گردد
۷
نهان گردد ز هر وضعی که بود آمد چه بود او را
۸
پس آنگه از نهان گشتن بر او وضعی عیان گردد
۹
چنان گردد حقیقت او که وصف خلق نپذیرد
۱۰
به پشت خاک هامون همچو پروین آسمان گردد
۱۱
اگر معروف و مشکورست در راه دل و دیده
۱۲
ز معروفی و مشکوری به مهجوری نهان گردد
۱۳
اگر پابست سر گردد و گر دیده بصر گردد
۱۴
سنایی وار در میدان همه ذاتش زبان گردد