شمارهٔ ۹۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ
۲
بی تو زحل و زهره به حوت و حمل آید
۳
هرچ آن تو طمع داری کاید ز کواکب
۴
ویحک همه از حکم قضای ازل آید
۵
روزی که به دیوان مثلا دیرتر آیی
۶
ترسی که در اسباب وزارت خلل آید
۷
گفتهست سنایی که ترا با همه تعظیم
۸
ای بس که به دیوان وزارت بدل آید
