متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۰۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چو خواهم کرد زرق و هزل و ریواس
۲
نخواهم نیز عاقل بود و فرناس
۳
مرا چون نیست بر کس هیچ تفضیل
۴
چه خواهم کرد زهد و فضل عباس
۵
بیاور طاس می بر دست من نه
۶
به جای چنگ بر زن طاس بر طاس
۷
قرین و جنس من خمار و مطرب
۸
بسنده‌ست از همه اقران و اجناس
۹
مرا باید خراباتی شناسد
۱۰
خطیب و قاضیم گو هیچ مشناس
۱۱
می است الماس و گوهر شادمانی
۱۲
نگردد سفته گوهر جز به الماس
۱۳
می و معشوق را بگزین به عالم
۱۴
جز این دیگر همه رزق است و ریواس
۱۵
چه خواهم برد از دنیا به آخر
۱۶
دلی پر حسرت و یک جامه کرباس
۱۷
چه گویید اندرین معنی که گفتم
۱۸
اجیبوا ما سالتم ایها الناس
۱۹
رفیقا جام می بر یاد من خور
۲۰
که زیر آسیای غم شدم آس
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.