شمارهٔ ۱۱۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی
۲
من از آمیزش این چار گهر خویش توام
۳
تو همه روزه بیاراسته چون دین منی
۴
من همه ساله برهنه شده چون کیش توام
۵
پیش من حسن همانست که تو پیش منی
۶
نزد تو عیب چنانست که من پیش توام