شمارهٔ ۱۲۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چند روزی درین جهان بودم
۲
بر سر خاک باد پیمودم
۳
بدویدم بسی و دیدم رنج
۴
یک شب از آز خویش نغنودم
۵
نه یکی را بخشم کردم هجو
۶
نه یکی را به طمع بستودم
۷
به هوا و به شهوت نفسی
۸
جان پاکیزه را نیالودم
۹
هر زمانی به طمع آسایش
۱۰
رنج بر خویشتن نیفزودم
۱۱
و آخرم چون اجل فراز آمد
۱۲
رفتم و تخم کشته بدرودم
۱۳
یار شد گوهرم به گوهر خویش
۱۴
باز رستم ز رنج و آسودم
۱۵
من ندانم که من کجا رفتم
۱۶
کس نداند که من کجا بودم