متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چون من بره سخن درون آیم
۲
خواهم که قصیده‌ای بیارایم
۳
ایزد داند که جان مسکین را
۴
تا چند عنا و رنج فرمایم
۵
صد بار به عقده در شود تا من
۶
از عدهٔ یک سخن برون آیم
۷
گفته بودی که جبه‌ای بدهم
۸
وز تقاضای سرد تو برهم
۹
چون بدیدم سخن مصحف بود
۱۰
گفته بودی که حبه‌ای ندهم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.