متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۳۴ - این قطعه را بر گور نظام الملک محمد نوشتند

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
۲
صد گونه شراب از کف اقبال چشیدیم
۳
آن جای که ابرار نشستند نشستیم
۴
وان راه که احرار گزیدند گزیدیم
۵
گوش خود و گوش همه آراسته کردیم
۶
از بس سخن خوب که گفتیم و شنیدیم
۷
از روی سخا حاصل ده ملک بدادیم
۸
با اسب شرف منزل نه چرخ بریدیم
۹
ناگاه به زد مقرعهٔ مرگ زمانه
۱۰
ما نای روان رو سوی عقبی بدمیدیم
۱۱
دیدیم که در عهدهٔ صد گونه وبالیم
۱۲
خود را به یکی جان ز همه باز خریدیم
۱۳
پس جمله بدانید که در عالم پاداش
۱۴
آنها که درین راه بدادیم بدیدیم
۱۵
دادند مجازات به بندی که گشادیم
۱۶
کردند مکافات به رنجی که کشیدیم
۱۷
ما را همه مقصود به بخشایش حق بود
۱۸
المنةالله که به مقصود رسیدیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.