شمارهٔ ۱۴۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
روزگاریست که کان گهرند
۲
اندرین وقت همه بی‌سنگان
۳
بی‌بنان گشته همه بیداران
۴
بیسران مانده همه سرهنگان
۵
همه خردان بزرگ‌اندیشان
۶
همه پستان دراز آهنگان
۷
همه بیدستان در وقت دهش
۸
باز گاه ستدن با چنگان
۹
از چنین مردم نیکو سیرت
۱۰
گوی بردند همه با رنگان
۱۱
آنکه یک ماجره دارد در شیر
۱۲
بیم از آن نیست به خانه لنگان
۱۳
کودکان با خر و با اسب شدند
۱۴
ما پیاده همه لنگان لنگان
۱۵
فاخره دارد شیرینی و بس
۱۶
تیز بر سبلت سبز آرنگان
۱۷
هر کرا نیست سر موزه فراخ
۱۸
چون من و تو بود از دلتنگان
۱۹
هر که با شرم و حفاظست کنون
۲۰
هست در خدمتشان چون گنگان
۲۱
از سر همت و پاک اصلی خویش
۲۲
ننگ می‌دارم از این بی‌ننگان
۲۳
در خشو گادن اگر اقبالست
۲۴
در ره و مذهب با فرهنگان
۲۵
کار بس یوسف در گر دارد
۲۶
تیز در ریش سحاق سنگان