متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح بهرامشاه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خواجه سلام علیک کو لب چون نوش او
۲
پستهٔ دربار او لعل گهر پوش او
۳
کی به اشارت ز دور چشم ببیند لبش
۴
زان که نداند همی شکل لبش هوش او
۵
چشم کجا بیندش از ره صورت از آنک
۶
هست نهان جای عقل در لب خاموش او
۷
جای فرشتست و دیو چشم قوی خشم او
۸
حجلهٔ عقلست و جان گوش سخن کوش او
۹
گشت پر از ابرویم چشم جهانی از آنک
۱۰
خرمن مهرست و ماه قند ز شب پوش او
۱۱
مایه قهرست و لطف ناوک دلدوز او
۱۲
پایهٔ کفرست و دین جوشن و شب پوش او
۱۳
از سر شوخی و ناز برکشد او چشم تو
۱۴
گر تو ز زور و دروغ بر نکشی گوش او
۱۵
دی چو سناییش دید نیک بر بندگیش
۱۶
تا به ابد مانده گیر غاشیه بر دوش او
۱۷
در هوس هجر او دوزخیانند خلق
۱۸
شاه بهشتست و بس از بر و آغوش او
۱۹
سلطان بهرامشاه آنکه بود روز صید
۲۰
کرکس و شیر فلک پشه و خرگوش او
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.