شمارهٔ ۱۷۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نکند دانا مستی نخورد عاقل می
۲
ننهد مرد خردمند سوی مستی پی
۳
چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترا
۴
نی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی
۵
گر کنی بخشش گویند که می کرد نه او
۶
ور کنی عربده گویند که او کرد نه می