متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۹۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل
۲
خواه با او مردمی کن خواه با او کژدمی
۳
هر که از بی‌چشم دارد مردمی و شرم چشم
۴
همچنان باشد که دارد چشم ز ارزن گندمی
۵
مردمی کردن کی آید از خری کز روی طبع
۶
چشم او بی‌مردمست و جسم او بی‌مردمی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.