شمارهٔ ۵ - در حکمت و پند
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خاقانیا به جاه مشو غره غمروار
۲
گر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا
۳
کاندر جهان چو بهمن و جمشید صد هزار
۴
زادند و مرد و کار جهان هم بر آن نوا
۵
رفت آنچه رفت و روی زمین همچنان نژند
۶
بود آنچه بود و پشت فلک همچنان دو تا
۷
نه در نبات این بدلی آمد از قدر
۸
نه در نجوم آن خللی آمد از قضا
۹
ما و تو بگذریم و پس از ما بسی بود
۱۰
دور فلک به کار و قرار زمین بجا
۱۱
و آخر به نفخ صور کند قهر کردگار
۱۲
بند فلک گسسته و جرم زمین هبا