متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۱۴۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را
۲
گفتمش خدمت رسان از من تو آن مه پاره را
۳
سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر
۴
کو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را
۵
سینه خود باز کردم زخم‌ها بنمودمش
۶
گفتمش از من خبر ده دلبر خون خواره را
۷
سو به سو گشتم که تا طفل دلم خامش شود
۸
طفل خسپد چون بجنباند کسی گهواره را
۹
طفل دل را شیر ده ما را ز گردش وارهان
۱۰
ای تو چاره کرده هر دم صد چو من بیچاره را
۱۱
شهر وصلت بوده است آخر ز اول جای دل
۱۲
چند داری در غریبی این دل آواره را
۱۳
من خمش کردم ولیکن از پی دفع خمار
۱۴
ساقی عشاق گردان نرگس خماره را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.