شمارهٔ ۵۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی
۲
گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است
۳
ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار
۴
می‌دواند وین دویدن را فذلک کشتن است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.