متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود
۲
دردا که علامات کرامات نگون شد
۳
تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا را
۴
سر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ خون شد
۵
گویند که سلطان مهین بر در گنجه است
۶
در گنجه کنون بین که ز بغداد فزون شد
۷
من گنجه نبینم که براهیم در او نیست
۸
من مکه نخواهم که ازو کعبه برون شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.