شمارهٔ ۱۳۲ - در مرثیه امام ناصر الدین ابراهیم باکوئی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از مرگ براهیم که علامهٔ دین بود
۲
دردا که علامات کرامات نگون شد
۳
تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا را
۴
سر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ خون شد
۵
گویند که سلطان مهین بر در گنجه است
۶
در گنجه کنون بین که ز بغداد فزون شد
۷
من گنجه نبینم که براهیم در او نیست
۸
من مکه نخواهم که ازو کعبه برون شد
