شمارهٔ ۱۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پیشوای علما جامهٔ من
۲
نز پی بیشی و پیشی پوشد
۳
لیک خواهد که به پوشیدن آن
۴
در تنم خلعت بیشی پوشد
۵
کان قبا کز حبش آرند رسول
۶
بهر تشریف نجاشی پوشد
۷
خواجه داند که مرا دل ریش است
۸
مرهمی بر سر ریشی پوشد
۹
چه عجب آب که گنج هنر است
۱۰
عیب خاک از سر خویشی پوشد