شمارهٔ ۱۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی
۲
که صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد
۳
در آفتاب نبینی که شد اسیر کسوف
۴
چو تیغ زنگ زده در میان خون آمد
۵
میار طعنه در آن کش سموم بادیه سوخت
۶
که آن سفر ز عذاب سقر فزون آمد
۷
مکن به لون سیه دیگ را شکسته، ببین
۸
که از دهان کدام اژدها برون آمد