متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۴۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر به شروانم اهل دل می‌ماند
۲
در ضمیرم سفر نمی‌آمد
۳
ور به تبریزم آب رخ می‌بود
۴
ارمنم آبخور نمی‌آمد
۵
ور به ارمن دو جنس می‌دیدم
۶
دل به جای دگر نمی‌آمد
۷
هرچه می‌کردم آسمان با من
۸
از در مهر در نمی‌آمد
۹
هرچه می‌تاختم به راه امید
۱۰
طالعم راهبر نمی‌آمد
۱۱
خون همی شد ز آرزو جگرم
۱۲
و آرزوی جگر نمی‌آمد
۱۳
آرزو بود در حجاب عدم
۱۴
به تمنا به در نمی‌آمد
۱۵
همتی نیز داشتم که مرا
۱۶
دو جهان در نظر نمی‌آمد
۱۷
بیش بیش آرزو که بود مرا
۱۸
با کم کم به سر نمی‌آمد
۱۹
آب روزی ز چشمهٔ هر روز
۲۰
یک دو دم بیشتر نمی‌آمد
۲۱
دل نمی‌داشت برگ خشک آخر
۲۲
وز جهان بوی تر نمی‌آمد
۲۳
ترک بیشی بگفتم از پی آنک
۲۴
کشت دولت به بر نمی‌آمد
۲۵
آنچه آمد مرا نمی‌بایست
۲۶
و آنچه بایست بر نمی‌آمد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.