شمارهٔ ۱۵۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خاقانیا ز نان طلبی آب رخ مریز
۲
کان حرص کآب رخ برد آهنگ جان کند
۳
آدم ز حرص گندم نان ناشده چه دید
۴
با آدمی مطالبهٔ نان همان کند
۵
بس مور کو به بردن نان ریزه‌ای ز راه
۶
پی سودهٔ سان شود و جان زیان کند
۷
آن طفل بین که ماهیکان چون کند شکار
۸
بر سوزن خمیده چو یک پاره نان کند
۹
از آدمی چه طرفه که ماهی در آب نیز
۱۰
جان را ز حرص در سر کار دهان کند