شمارهٔ ۱۶۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون گشایند اهل همت دست خود
۲
کهتران را پای‌بست خود کنند
۳
راد مردان غافلان عهد را
۴
ازشراب جود مست خود کنند
۵
سربلندان چون به مخدومی رسند
۶
خادمی را خاک پست خود کنند
۷
مهتران چون خوان احسان افکنند
۸
کهتران را هم نشست خود کنند
۹
گر عمامه دیگری بندد رواست
۱۰
لیکن استنجا به دست خود کنند