متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · دیوان شمس

غزل شمارهٔ ۱۶۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بروید ای حریفان بکشید یار ما را
۲
به من آورید آخر صنم گریزپا را
۳
به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین
۴
بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را
۵
وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم
۶
همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را
۷
دم سخت گرم دارد که به جادوی و افسون
۸
بزند گره بر آب او و ببندد او هوا را
۹
به مبارکی و شادی چو نگار من درآید
۱۰
بنشین نظاره می‌کن تو عجایب خدا را
۱۱
چو جمال او بتابد چه بود جمال خوبان
۱۲
که رخ چو آفتابش بکشد چراغ‌ها را
۱۳
برو ای دل سبک رو به یمن به دلبر من
۱۴
برسان سلام و خدمت تو عقیق بی‌بها را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.