شمارهٔ ۲۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
روز عمر آمد به پیشین ای دریغ
۲
کار بر نامد به آئین ای دریغ
۳
سینه چون صبح پسین خواهم درید
۴
کآفتاب آمد به پیشین ای دریغ
۵
سخت نومیدم ز امید بهی
۶
درد نومیدی من بین ای دریغ
۷
غصهٔ بی‌طالعی بین کز فلک
۸
درد هست و نیست تسکین ای دریغ
۹
آب رویم رفت و زیر آب چشم
۱۰
روی چون آب است پرچین ای دریغ
۱۱
چرخ را جمشید و افریدون نماند
۱۲
کز من مسکین کشد کین ای دریغ
۱۳
آسمان نطع مرادم برفشاند
۱۴
نه شهش ماند و نه فرزین ای دریغ
۱۵
صاعقه بربام عمر من گذشت
۱۶
نه درش ماند و نه پرچین ای دریغ
۱۷
از دهان دین برآمد آه آه
۱۸
چون فرو شد ناصر دین ای دریغ
۱۹
مرغزار جان طلب خاقانیا
۲۰
کخور گیتی است سنگین ای دریغ