شمارهٔ ۲۳۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنس
۲
کس نماند و من به ناجنسان چنین وامانده‌ام
۳
رهروان چون آفتاب آزاد و خندان رفته‌اند
۴
من چرا چون ذره سرگردان و دروا مانده‌ام
۵
همرهان بر جدول دجله چو مسطر رانده‌اند
۶
من چو نقطه در خط بغداد یکتا مانده‌ام
۷
دوستانم قطب و شمس و نجم و بوالبدر و شهاب
۸
رفته و من چون سها در گوشه تنها مانده‌ام
۹
همرهند این پنج تن چون کاف و ها یا عین و صاد
۱۰
یک تنه چون قاف والقرآن من اینجا مانده‌ام