شمارهٔ ۲۴۳ - در مرثیهٔ رشید الدین فرزند خود
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پسر داشتم چون بلند آفتابی
۲
ز ناگه به تاری مغاکش سپردم
۳
به درد پسر مادرش چون فروشد
۴
به خاک آن تن دردناکش سپردم
۵
یکی بکر چون دختر نعش بودم
۶
به روشن‌دلی چون سماکش سپردم
۷
چو دختر سپردم به داماد گفتم
۸
که گنج زر است این به خاکش سپردم
۹
بماندم من و ماند عبد المجیدی
۱۰
ودیعت به یزدان پاکش سپردم
۱۱
اگر کس نباشد پناهش به شروان
۱۲
پناهش بس است آن خداکش سپردم