متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۲۴۷ - در مرثیهٔ عمدة الدین محمد بن اسعد از ائمهٔ شافعیه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در دهر سیه سپیدم افکند
۲
بخت سیه سپید کارم
۳
با بخت سیه عتاب کردم
۴
کز بس سیهیت دلفکارم
۵
بخت آمد و خون گریست پیشم
۶
کز رنگ سیاه شرمسارم
۷
اما چکنم قبول کن عذر
۸
کز مرگ امام سوگوارم
۹
سلطان ائمه عمدة الدین
۱۰
کو بود مراد روزگارم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.