شمارهٔ ۲۵۶ - در مرثیهٔ عماد الدین
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با دلم چشم از نهان می‌گفت کز مرگ عماد
۲
تا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
۳
از ره گوش آمدت بر راه چشم این حادثه
۴
گوش را بربند آخر، چند بندی خواب چشم
۵
دل به خاکش خورد سوگندان که ننشینم ز پای
۶
تا سر خاکش نیندایم هم از خوناب چشم
۷
چشم در خاکش بمالم تا شود سیماب ریز
۸
گوش را یک سر بین بارم هم از سیماب چشم
۹
چون نگردد چشم من روشن به دیدار عماد
۱۰
از سرشک شور حسرت برده باشد آب چشم