متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدین

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدم
۲
امروز جفت نعمت بسیار می‌روم
۳
دیدم دو بحر، بحر ایادی و بحر آب
۴
من زین دو بحر شاکر آثار می‌روم
۵
لب تشنه آمدم به لب بحر شور لیک
۶
سیراب بحر عذب صدف‌دار می‌روم
۷
گر خشک‌سال بخل جهان را گرفت، من
۸
غرق سحاب جود گهر بار می‌روم
۹
یعنی ز صبح صادق انعام شمس دین
۱۰
از شرم سرخ روی و شفق‌وار می‌روم
۱۱
در گوش گاو خفته‌ام از امن کز عطاش
۱۲
با گنج گاو و دولت بیدار می‌روم
۱۳
کاس کرم دهد به من و من ز خرمی
۱۴
سرمست کاس از دل هشیار می‌روم
۱۵
کس مرغ را که داشت به پروار ندهد آب
۱۶
من مرغ‌وار ز آب به پروار می‌روم
۱۷
نزد رئس چون الف کوفی آمدم
۱۸
چون دال سرفکنده خجل سار می‌روم
۱۹
بر عین غین گشته ز خجلت ز عین مال
۲۰
چون حرف غین بین که گران‌بار می‌روم
۲۱
از پیش این رئیس نکوکار پاک زاد
۲۲
افکنده سر، چو خائن بدکار می‌روم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.